Historia Drużyny

HISTORIA DRUŻYNY

I Siedemnastka „Wilków Morskich” 1919-1939

19 stycznia 1919 roku Stanisław Powalisz założył 17 PDH im. Jana Kilińskiego. Była to drużyna o specjalności wodnej: zajmowała się kajakami, żeglarstwem zarówno śródlądowym jak i morskim. Dlatego też w 1925r. przemieniona została na „Harcerską Drużynę Wilków Morskich” (najprawdopodobniej nie miała numeru ponieważ była to pierwsza drużyna tego typu w Polsce). Był to „Złoty Wiek”. Do drużyny należało 250 osób w 14 zastępach. To ta drużyna zbudowała Harcerski Ośrodek Wodny w Kiekrzu. Zajmowali się budową łódek i kajaków.    Z jej członków rekrutowali się znani poznańscy żeglarze a drużyna przeszła do historii polskiego jachtingu i z czasem stała sie kolebka żeglarstwa wielkopolskiego. Do jednych z najsłynniejszych harcerzy tej drużyny należał Kazimierz Haska. Działalność drużyny przetrwała II wojnę światową.

II Siedemnastka 1929-1939

29 września 1929r na skutek rozłamu 16 PDH „A” i 16 PDH „B” powstała 17 Poznańska Drużyna Harcerska im. D. A. Chłapowskiego. Przekazy ustne mówią o tym, iż początkowo miał ona związek z wodniactwem ponieważ miała kajaki (pomarańczowe). Pierwszym drużynowym był Adam Wlekliński. W tym samym roku odbył sie pierwszy obóz w Ignalinie. Drużyna organizowała liczne obozy na terenie całego kraju (także na ziemiach obecnej Litwy). W1939r. obóz sie nie odbył. Jednymi z przyczyn były zapewne rosnące napięcie stosunków międzynarodowych, częściowa mobilizacja mężczyzn do wojska (najprawdopodobniej także funkcyjnych Siedemnastki.) Działalność drużyny przetrwała II wojnę Światową

III Siedemnastka 1963-1989

Po wojnie mimo wielu trudności drużyna reaktywuje  swoja działalność. Okres ten dla całego był bardzo trudny. Harcerstwo tak jak inne instytucje i organizacje musiało borykać sie z inwigilacją przez reżim. Najprawdopodobniej 1963 to rok odbudowania sie drużyny. Pierwszym drużynowym nowej 17 PDH został Andrzej Wędliński

IV Siedemnastka ZHR 1989-2009

Niestety w roku, gdy w Polsce upadł komunizm harcerstwo rozpadło się na dwie organizacje, a część harcerzy z jednej i drogiej strony zapomniała co oznacza 4 punkt Prawa Harcerskiego: Harcerz w każdym widzi bliźniego a za brata uważa każdego innego harcerza. 17 PDH przeszła do ZHR. Siedemnastka z ZHR nie utrzymuje z nami kontaktu, mimo prób z naszej strony w celu np. współpracy w zakresie wspólnych badan nad historia drużyny.

V Siedemnastka 1996-2006

W odrodzonej Polsce odrodziła się także 17 PDH.

1996
Wyjątek z rozkazu Komendanta Hufca: L 1-3/96 z dnia 30.03.1996r. Z dniem 3 marca br. przyjmuję do ZHP starszo harcerską drużynę próbną przy III Szczepie i nadaję jej numer 17PDH. Od tego dnia siedemnastka została odbudowana przy hufcu Wilda ZHP. Drużynowym został HO Adam Andrzejewski. Drużyna od razu zaczęła intensywnie sie rozwijać np.: 9 osób uzyskało patenty drużynowych lub przybocznych. Została wyróżniona za prace remontowe w Kaplinie, a także za pomoc w organizacji Rajdu Piastowskiego. Obóz spędziła razem z III Szczepem w Wisełce (komendant hm. Dorota Krause).

1997
W tym roku doszło do podziału i część harcerek starszych utworzyło własną drożynę (9 PDHż, a następnie 9 PDH – drużynową była sam. Izabella Zakrzewska).

1998
13.10.1998r. rozkazem komendanta hufca pwd. Adam Andrzejewski został zwolniony z funkcji drużynowego. Nową drużynową została wędr. Marta Kufel

1999
Sam. Marta Kufel złożyła Zobowiązanie Instruktorskie.

2001
Rok ten siedemnastka rozpoczęła organizacja festiwalu piosenki za co otrzymała pochwałę od komendanta hufca. Pochwale otrzymała również za pomoc w przeprowadzce lokalu i magazynów hufca oraz za przygotowanie kominka w Urzędzie Miejskim z okazji 58 rocznicy Akcji pod Arsenałem. Kolejny rok z rzędu siedemnastka spędza obóz z III Szczepem tym razem w Kaplinie. 08.10.2001r. rozkazem komendanta hufca pwd. Marta Kufel została zwolniona z funkcji drużynowej, na jej miejsce

17 Poznańska Drużyna Harcerska odżyła! Od tego czasu wszystkie wyjazdy były udane, zdecydowanie większa ilość rajdów niż wcześniej zjednała członków Siedemnastki. Zauważalna aktywność podczas obozu w Kaplinie

To wszystko doprowadziło do ponownego zwycięstwa w punktacji hufcowej!!!przyszła wędr. Alina Zajączkowska. Drużyna znowu otrzymała pochwałę, tym razem za udział w kweście w „Dniu Papieskim” na fundusz stypendialny Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

2002
30.01.02r. rozkazem komendanta hufca z funkcji drużynowej siedemnastki została zdjęta wędr. Alina Zajączkowska. Jej miejsce zajęła wędr. Barbara Zajączkowska. Drużyna otrzymała kolejna pochwale za pomoc w przeprowadzce hufca, a także za wzorowa służbę na Lednicy. Siedemnastka otrzymała wyróżnienie w festiwalu piosenki. Drużyna wzięła udział w Zlocie Hufca. Wzięła tez udział w zlocie 90-lecia

2004
8 sierpnia zginęła tragicznie och. Anna Paluszkiewicz

2005
Rok 2005 rozpoczął sie zawieszeniem działalności siedemnastki oraz jej drużynowej przez komendanta hufca. Alina Zajączkowska została pochwalona za prace topograficzne na terenie Kaplina.

2006
Rozkazem komendanta hufca drużyna została odwieszona i wznowiła działalność. 21.09.2006r. wędr. Barbara Zajączkowska została zdjęta z funkcji drużynowej 17 PDH. Nową drużynową została trp. Anna Kolińska. Drużyna wzięła udział w festiwalu piosenki.

VI Siedemnastka 2007-2008

2007
30.01.2007r.rozkazem komendanta hufca trop. Anna Kolińska została zwolniona z funkcji drużynowej. Nową drużynową została pwd. Agnieszka Barwicka. Data ta jest symbolicznym zwrotem w dziejach 17 Poznańskiej Drużyny Harcerskiej. Od tego momentu nastąpił renesans siedemnastki. Drużyna otrzymała pochwałę za udział w akcji „Serce dla Lwowa” oraz za udział w świątecznej zbiórce żywności zorganizowanej przez Wielkopolski Bank Żywności, a także za przygotowanie programu na spotkanie opłatkowe kadry hufca w dniu 18.12.2007.

2008
Drużyna bierze udział w biwaku roboczym w Kaplinie za co otrzymuje pochwałę komendanta hufca. 17 PDH zajmuje II miejsce w Zlocie Hufca. Siedemnastka pomaga w organizacji meczu piłkarskiego ministranci kontra harcerze. Obóz drużyna spędziła razem z III i V Szczepem w Ustroniu (Komendant Z.Gromadzińska). Wzięło w niej udział 20 uczestników z siedemnastki. Wielkim sukcesem było wygranie punktacji w całorocznej rywalizacji między drużynami Hufca.

VII Siedemnastka „Orion” 2009 –do końca świata

2009
Drużynowa phm. Agnieszka Barwicka przekazała drużynę 12 stycznia 2009r.  Nowy drużynowy wyw. Maciej Garczewski rozpoczął zdecydowane i udane reformy. Przekształcił wewnętrzną strukturę w drużynie dokonując zmian w działaniu, prowadzeniu i nazewnictwie zastępów. Dokonał zmian kadrowych. Zorganizował serie udanych wyjazdów np. zimowisko w Krotoszynie. Organizował liczne rajdy. Drużyna wzięła aktywny udział w zlocie hufca w Puszczykowie. Drużyna aktywnie działała podczas obozu w Kaplinie (Komendant Z.Gromadzińska). Starania te doprowadziły do ponownego zwycięstwa w  punktacji hufcowej.

Jedna odpowiedź na „Historia Drużyny

  1. Piotr pisze:

    polecam strony dotyczące dh. kpt Kazimierza Haski, członka Druzyny Wilków Morskich, współbudowniczego Ośrodka w Kiekrzu, ostatniego przed 1939 rokiem jego kapitana.
    Kazimierz Haska – to wychowanek legendarnego gen. Mariusza Zaruskiego swoją przygodę z żeglarstwem rozpoczął w Poznaniu, w drugiej połowie lat dwudziestych XX wieku. Początkowo pływał po Warcie, Jeziorze Kierskim, później – na morzu. W 1923 roku wstąpił do 17. Poznańskiej Drużyny Harcerskiej. Drużyna ta w 1925 r. przyjęła nazwę Harcerskiej Drużyny „Wilków Morskich”. Z jej członków rekrutowali się znani poznańscy żeglarze, a drużyna przeszła do historii polskiego jachtingu i z czasem stała się kolebką żeglarstwa wielkopolskiego. Kazimierz Haska, przedwojenny harcerz, pionier skautingu wodnego, przez wiele lat był członkiem komendy drużyny.

    W 1932 roku uczestniczył w Międzynarodowym Zlocie Skautów Wodnych, zorganizowanym nad Jeziorze Garczyńskim. Rok później, wypłynął w swoje pierwsze rejsy morskie i szkolił się na kursie żeglarskim w Ośrodku Morskim w Gdyni. W 1933 roku Kazimierz Haska brał udział w budowie Harcerskiego Ośrodka Żeglarskiego w Kiekrzu koło Poznania. Następne lata to liczne jego rejsy i udział w regatach na terenie Poznania. W latach 1936–39 pływał na żaglowcu ZHP „Zawisza Czarny”, pod dowództwem gen. Mariusza Zaruskiego. U schyłku lat trzydziestych pełnił funkcje instruktora na kursach żeglarskich, a w latach 1937 – 1939 był ostatnim kapitanem Harcerskiego Ośrodka Żeglarskiego w Kiekrzu. W ostatni swój rejs na „Zawiszy” wypłynął 3 lipca 1939 roku, tuż przed wybuchem wojny. Więcej o nim:

    http://www.zozz.com.pl/index.php/zasueni-eglarze/81-kazimierz-haska.html

    http://www.zagle.com.pl/artykul/czytaj/marina-goclaw-w-szczecinie-imienia-kapitana-kazimi,6687/

    http://jkazs.szn.pl/content/kazimierz-haska

    http://zalewszczecinski.net/salon-kapitanski/hall-of-fame/postacie

    pozdrawiam

    Piotr Owczarski
    Szczecin

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s